Opbouwen en loslaten……plebaan praatje november


herfstbladerenIn deze tijd van het jaar waarin de herfst zich steeds meer doet gelden, worden we geconfronteerd met eindigheid en loslaten.
De natuur die zich maandenlang steeds liet zien in kleur en kracht wordt langzaam maar zeker kaler en schijnbaar krachteloos.
De natuur om ons heen heeft vanzelfsprekend ook invloed op ons denken en doen.
Er zijn mensen die ook last hebben van de herfst- en wintertijd. Ze worden er zelf kleurlozer en somberder van.

 


Niet voor niets dat de dagen van Allerheiligen en Allerzielen op afzienbare tijd gevierd worden.
In deze periode van het jaar zijn we er aan toe om na te denken, ook over onze eigen berperkingen en eindigheid.
Zolang wij mensen nog in staat zijn om op te bouwen, iets tot stand te brengen, dan lacht het leven ons nog toe.
Je bent immers in staat om iets te presteren. Je betekent iets voor anderen en daardoor word je zelf ook krachtiger.
Als het moment komt dat je moet loslaten, dat je moet toegeven dat anderen je taak overnemen, dan doet dat iets met je.
Dat zorgt soms voor tranen en een gevoel van somberheid. Ik wil nog wel, maar het gaat niet meer, ik moet weer iets loslaten.


Dit geldt in het hele leven, bij de opbouw van een gezin, bij het deel uit maken van een werkkring, bij het werk in en voor de parochie.
Een gezin opbouwen, met alle vreugden en tegenvallers, een positie hebben in je werk en iets betekenen voor de parochie, het vult je leven, het maakt je, ondanks alle drukte, voller en rijker.
Tot de ‘herfsttijd’ in het leven eraan komt en je dan hier en dan daar moet afscheid nemen. Je kunt er heel somber en zelfs wat depressief van worden.
De tijd van opbouwen is dan voorbij, een tijd van loslaten komt eraan. In ons gelovig leven komen deze gevoelens soms ook naar voren. We komen immers allemaal uit een tijd van opbouw.
Er waren grote kerken, veel mensen, voldoende vrijwilligers, genoeg geld, voor je gevoel van alles voldoende.


En nu in onze tijd is het gevoel van loslaten gekomen. We vragen ons af welke kerk gaat er nu weer dicht?
Is er op zondag een H. Mis of niet?
Wie gaan onze taken overnemen?
Wat zal het volgende schandaal in de Kerk weer zijn en wie zijn daar bij betrokken?
Het geeft ons een naar herfstgevoel. Een herfst waarbij de bladeren niet bruin worden, maar waarbij ze al afgevallen zijn en soms al liggen te rotten.
Zo’n ‘Allerzielengevoel’ kan over je komen en dat is heel wezenlijk en reëel. Je kunt het niet wegpraten of bagatelliseren.


Opbouwen en loslaten….Voor ons gevoel is het allemaal loslaten, de vraag is of we toch niets meer te bouwen hebben.
Zelf denk ik van wel. Maar het zal in de heel kleine dingen zitten die tegelijk heel groot zijn.


Ik bedacht dat zelf bij het toedienen van het H. Sacrament der Zieken. Voor mij een zeer regelmatig terugkerend gegeven.
Mensen worden nu eenmaal ziek en moeten het leven loslaten. Als ik dan kom met de H. Communie en met de H. Olie, dan lijkt het allemaal zo weinig wat je kunt doen.
Toch doet het zoveel goed en geeft het veel steun en berusting. Kleine tekenen kunnen enorm belangrijk zijn en zoveel opbouwen.
In het leven van Jezus zien we dit ook. Hij deelt, breekt en geeft. Daardoor heeft Hij aan veel mensen steun en zelfs genezing gegeven.
Uit eenvoudige tekenen, in het Sacrament of anderszins, spreken kracht en liefde.
Op Witte Donderdag zingt de Kerk dan ook bij de voetwassing: ‘Ubi caritas et amor, Deus ibi est’ (Waar vriendschap heerst en liefde, daar is God).
In de kille, harde en moeilijke tijden, tijden van loslaten waarin wij leven, is er in de zin van dit lied toch nog wel het één en ander op te bouwen, in onze relaties in familie- en vriendenkring en ook in de Kerk.
Vriendschap en liefde geven aan elkaar bouwt een mensenleven weer op, zowel van degene die geeft als van degene die mag ontvangen.
Elkaar niet loslaten, maar opbouwen in vriendschap en liefde, daar is niet veel voor nodig, soms alleen wat goede wil, oplettendheid en een warm hart.
Zo kan een kille tijd, toch weer warm en opbouwend worden, ook door u en door mij.
Ik wens u weer mooie weken toe!

Plebaan Chris Bergs
28-10-2018

Afdrukken E-mail