Plebaan praatje april

GEWIJD WATER WORDT
BRON VAN GELOOF EN TOEKOMST

Geregeld worden wij geconfronteerd met de ‘strijd om het water’ en de ‘strijd tegen het water’ .
Er zijn veel plaatsen op de wereld waar alles wat leeft snakt naar water. Het zijn die plekken in de wereld waar de aarde letterlijk verschroeit waardoor hongersnood en dood dagelijks op de loer liggen.
Tegelijkertijd horen we over landen waar men de strijd ‘tegen het water’ moet voeren, Nederland is daar een goed voorbeeld van.
Alles wat leeft, wordt bedreigd door een overvloed aan water. Overstromingen met alle gevolgen van dien zijn hier zeer gevreesd.
 
Ook in de H. Schrift lezen we dat vanaf het begin bij de schepping  water aan de ene kant de grote levensbehoefte is en aan de andere kant de grote levensbedreiging.
Psalm 41,2 zegt:  ‘Zoals het hert smacht naar de waterbronnen, zo smacht mijn ziel naar U, God. Mijn ziel dorst naar de levende God…’
In psalm 18,5 staat:  ‘Mij omsloten banden des doods, mij belaagden onheilspellende stromen…’
Aan de ene kant spreekt de psalmist over het verlangen naar levenswater en aan de andere kant spreekt hij over de angst voor datzelfde water.
 
In de plechtigheid van de Paaswake lezen we over het water en bezingen wij de grootheid er van. Ook wordt het nieuwe Doopwater gewijd. 
De lezingendienst begint al met het boek Genesis waarin het gaat over de schepping en over het water dat vruchtbaar maakt en een plaats krijgt toegewezen.
Daarna spreekt het boek Exodus over de redding van het volk van God door het water van de zee, en de lezing uit de profeet Jesaja zegt in het 55e hoofdstuk: ‘Zo spreekt God de Heer: ‘Kom naar het water, gij allen die dorst lijdt!’.
 
We kennen allemaal Genesis 7 met het verhaal over de ark van Noach die redding biedt tijdens de grote overstroming die het leven op de wereld vernietigt.
Zo kennen wij water als vreugde en vraagstuk in onze moderne tijd;  maar ook als thema en teken in de Bijbel.
Tevens speelt water ook een rol in de liturgie en het leven van onze Kerk en niet alleen in de Paaswake en met Pasen.
 
Natuurlijk wijst het water in de Paaswake als Doopwater naar nieuw leven, vooral nieuw leven in Christus.
De apostel Paulus zegt het ons in zijn brief aan de Romeinen (6): ‘Gij weet toch dat het Doopsel, waarin wij één zijn geworden met Christus Jezus, ons heeft doen delen in zijn dood?’
Bij het Doopsel spreken we over leven- gevend, levend water.  Het is niet voor niets dat de priester bij het zegenen van het doopwater, bij de doopliturgie het water met de hand aanraakt. 
Water moet stromen en bewegen wil het echt leven brengen. Stilstaand water verstikt en brengt de dood.
 
Tijdens de Paaswake wordt ook nog driemaal over het water geblazen, symbool van de levensadem en wordt de Paaskaars driemaal in het water gedompeld, teken van leven en vruchtbaarheid.
Met dat nieuwe water laten we ons dan besprenkelen terwijl we ons geloof in de Drie- ene God belijden.
 
In verscheidene bedevaartplaatsen, zoals Lourdes en Banneux neemt het water in de daar aanwezige bron, een belangrijke plaats in.
De bron verwijst naar Christus, Hij die de echte levensbron is en Moeder Maria verwijst op haar beurt onophoudelijk naar die Bron.
Veel pelgrims nemen vanuit die plaatsen dan ook een flesje bronwater mee naar huis. Niet dat dit water op zich iets doet of vermag, maar het verbindt ons met Christus Die leven geeft.
Door ons gebed en door het teken van dit water worden we meer met die Bron van Leven verbonden. Hij alleen geneest en geeft toekomst.
Water geeft leven, zelfs na de zondvloed was er uiteindelijk weer begin van nieuw leven op aarde. Na de zondvloed sluit God een verbond met zijn schepping. (Gen. 9)
 
Het is daarom zinvol dat in onze kerken het water als teken van nieuw begin en leven een goede en zinvolle plaats krijgt en behoudt.
Het wijwatervat bij de ingang hangt er niet voor de sier of als herinnering aan een soort roemrijk verleden. 
Als je de kerk binnengaat met je sterke kanten, met je zwakke kanten en met de bedreigingen van het dagelijks leven, dan herinnert dit wijwater, als je er het Kruisteken mee maakt, je eraan dat je gedoopt bent in Christus. Dezelfde Christus die toen Hij uit het water van de Jordaan stapte van God de Vader de woorden hoorde: ‘Jij bent mijn geliefde Zoon, in jou vind ik vreugde.’
Door mij geregeld met het wijwater te bekruisen, mag ik weten dat ik, ondanks alles, onvoorwaardelijk geaccepteerd en bemind ben, dat ik leven mag.
 
Dat ik ondanks dreiging, ziekte en dood, ondanks de gebroken wereld waarin ik leef, God mag ontmoeten die tegen mij zegt: ‘Jij mag er zijn’ , jouw leven doet ertoe’ , ook vandaag, ik help jou te zien dat je weer een  nieuw  begin mag maken.
 
Dat het Paasfeest weer een nieuw begin mag zijn van een hernieuwde relatie met God en verantwoordelijkheid voor elkaar.
Wat verdord is en soms dood lijkt kan door het water van geloof en door menselijke nabijheid weer opbloeien. Dat we kracht en vreugde vinden in ons geloof in God en in elkaar.
Ik wens u allen een zalig Pasen en een zegenrijke toekomst.

Plebaan Chr. N. Bergs

Afdrukken E-mail