Plebaan praatje maart

TASTBARE TEKENEN IN ONS GELOOF.
Dit jaar gaan we een zgn. ‘vroege Pasen’ tegemoet. Men zou vandaag de dag in een televisiequiz de vraag kunnen stellen op welke dag ‘Pasen’ gevierd wordt.
Velen zouden het antwoord schuldig blijven, weinigen zouden kunnen antwoorden: ‘op de eerste zondag na de eerste volle maan in de lente’.
Daarom schuift de ‘Paasdatum’ van vroeg naar laat in het jaar. Door de vroege Pasen dit jaar valt de Veertigdagentijd ook snel na Kerstmis en Driekoningen.
De kerstboom en de kerststal waren nauwelijks opgeruimd of de posters voor de Vastenactie hingen alweer in de kerk.
In sommige kerken wordt met de ‘liturgische bloemschikking’ iets aangegeven van de thema’s van de Schriftlezingen, zoals woestijn, bekoring en verheerlijking op de berg.

sacramenten
Het is goed om daar bij de Zondagse viering even bij stil te staan. Met tastbare dingen wordt de inhoud van de Schriftlezingen aan ons gepresenteerd.
Wij, mensen, hebben nu eenmaal behoefte aan iets tastbaars. De liturgie van de kerk doet eigenlijk niet anders.
De tekenen van de H. Eucharistie, brood en wijn, de tekenen van de Sacramenten van Doopsel en Vormsel, water en olie, het teken van olie van de Ziekenzalving, met bij dit alles de gebruikelijke handopleggingen, zijn wel heel duidelijk en tastbaar.
Daarbij de tekenen van het Licht in Paaskaars en altaar kaarsen, het wijwater en de wierook, om over de liturgische kleding nog maar te zwijgen, maken ons geloof concreet en ook feestelijk, als je het allemaal goed wilt en durft te gebruiken. Bovendien zijn we als geloofsgemeenschap zelf ook heel tastbaar en concreet en wil de Heer ook in die gemeenschap aanwezig zijn. Je zou misschien kunnen zeggen: ‘niets en niemand kan gemist worden’. ‘Alles vult elkaar aan en heeft elkaar nodig’. Een gemeenschap in een saaie kale ruimte is niet echt opwekkend en plezierig, een mooie opgesmukte ruimte zonder gemeenschap is ook niet echt inspirerend.

Ik moest aan dit alles denken toen ik de posters zag hangen voor de ‘Stille Omgang’ die dit jaar op zaterdag 17 maart maart, traditiegetrouw in Amsterdam gelopen wordt.
De ‘Stille processie’ ter ere van het H. Sacrament van het altaar spreekt nog steeds tot de verbeelding. ‘Eucharistie is leven’.
Dat is zeker waar, maar de Eucharistie is pas echt leven als wij ons door die Eucharistie in beweging laten zetten. Ons leven en ons geloof is toch een pelgrimstocht.
Iedere dag opnieuw weer op weg gaan. Niet blijven zitten waar je zit, maar je dienstbaar en gelovig inzetten waar dat voor jou mogelijk is.
De ‘Stille Omgang’ brengt duizenden katholieken in beweging en zorgt tegelijk voor ontmoeting en bemoediging in het geloof.
Men viert in Amsterdam in één van de stadskerken de H. Eucharistie, men loopt de omgang, soms is er nog ergens aanbidding of Lof. In ieder geval is het een gelovige ontmoeting en beweging middenin de stad.
De plaats waar het ‘Mirakel’ op 15 maart 1345 plaatsvond wordt momenteel gemarkeerd door een eenvoudige lantaarn, weer zo’n tastbaar teken middenin het centrum van Amsterdam.
Men houdt daar in geloof en dankbaarheid even stil om in stilte weer verder te trekken. Het mirakel met de H. Hostie in het vuur, brengt velen naar Amsterdam.
Een ander mirakel mogen we toch ook wel noemen dat bijna 700 jaar later nog steeds christenen in beweging komen om hun geloof tastbaar te vieren en zelf een tastbaar netwerk van liefde te willen zijn in de wereld van nu.

Dat in beweging komen voor je geloof soms zwaar valt, veel moeite kost, voor sommigen zelfs hun leven kost gedenken we ook in maart in Amsterdam tijdens de ‘Avond voor de Martelaren’.
Men komt dan samen op vrijdagavond 23 maart in de Sint Nicolaasbasiliek nabij het Centraal Station en gedenken hen die voor hun getuigenis voor Christus het leven gaven.
Hierover de juiste informatie via deze link Avond van de Martelaren of anders bij “Kerk in Nood’ .

Zouden we ons geloofsgetuigenis allemaal uit eigen kracht doen en volhouden. Ik denk eerder dat we met de profeet Jesaja mogen zeggen: ‘Verheugt U en juicht, want Israëls Heilige is groot onder U’(Jes. 12,6)
Met andere woorden: ‘We worden in beweging gebracht en gehouden door de Heer die hoe dan ook met ons meetrekt’, ook in moeilijkheden, strijd en tegenslag.
Dat gedenken we toch in de ‘Lijdenstijd’ die aan het Paasfeest voorafgaat.

Laten we deze tijd van 40 dagen goed gebruiken en dankbaar zijn dat we deel mogen uitmaken van de wereldwijde kerk met zoveel mannen en vrouwen die allemaal naar vermogen het Evangelie levend houden. Dat de tekenen van de liturgie en de Sacramenten ons mogen helpen en bemoedigen.

Pastoor Chr. N. Bergs
04-03-2018

Afdrukken E-mail