Plebaan praatje september

De vakantie zit er weer op, de scholen zijn begonnen en het gewone leven herneemt zijn gang.
Ook in onze kathedraal gaan, naast de vieringen, ook de ontmoetingen, besprekingen en vergaderingen weer beginnen.

Eigenlijk is het in onze kerk niet echt vakantie geweest, zo heb ik het tenminste niet ervaren.
Er waren een aantal huwelijksvieringen, een aantal drukke doopplechtigheden en een paar uitvaarten waarbij we afscheid namen van medeparochianen.
Ook op de zondagen en de weekdagen gingen alle vieringen onverminderd door, met steeds een hele goede belangstelling.

De viering van het Hoogfeest van Maria Tenhemelopneming ligt ons nog vers in het geheugen. Zowel in de ochtend- als in de avondviering waren er heel veel mensen.
Het was zo echt een zondagviering, met zang van de vertrouwde Marialiederen, kaarsenhulde en het samen zingen van de VIIIe gregoriaanse Mis.

Niet alleen op 15 augustus, maar ook op alle weekdagen en zondagen was er veel animo om samen koffie te drinken.
Het voordeel van de vakantie tijd was voor mij persoonlijk dat ik, zeker in de week, meer tijd had om bij de koffie aanwezig te zijn, dat geeft ook rust en goede ontmoetingen.
Onverminderd ging alles door, ondanks de vakantietijd, dat geldt natuurlijk ook voor de vrijwilligers die er steeds maar weer zijn, secretariaat, kosters, koffiezetters, schoonmaak, koorleden en acolieten etc. We kregen geen van allen kans om eens even verstek te laten gaan. Dat is niet erg, maar het mag, onder grote dank toch wel eens gezegd worden.

Er zijn ook een aantal parochianen op bedevaart gegaan, bijvoorbeeld naar de Martelaren van Gorcum, naar Kevelaer, naar Lourdes, naar Fatima, naar Heiloo en naar Meerseldreef en Banneux N.D.
Je merkt aan de enthousiaste verhalen bij terugkomst hoeveel goed dat doet. Even met elkaar op weg gaan, ontmoetend, biddend en zingend. Het zijn momenten om je geloof te vieren en te verdiepen.

Wat hebben we toch een rijk geloof, dat dit allemaal kan en ook georganiseerd wordt.
Hierbij mogen we ook denken aan de bedevaart naar Fatima die vanuit onze stad nog gemaakt gaat worden.


De komende weken zullen voor mij behoorlijk anders zijn. Als ik dit schrijf sta ik nog voor mijn heupoperatie op 21 augustus, als u dit leest is de operatie achter de rug, hoop ik, en revalideer ik.
U zult mij een aantal weken niet zien achter het altaar, voor mij vreemd en voor U ook.
Ik hoop door de revalidatie in de pastorie, weer goed te herstellen en weer stevig op de been te komen. Aan dat laatste ontbrak het sterk in het afgelopen jaar.


Alle Eucharistievieringen, zowel op zondag als in de week gaan gewoon door. Dankzij de hartelijke inzet van priesters die het allemaal overnemen.
Met het huidige priesterbestand is dat allemaal niet zomaar vanzelfsprekend. Wanneer ik weer achter het altaar sta (of zit) hangt ervan af hoe het allemaal zal gaan met de revalidatie.
Het is maar goed dat de kerk ‘Gods volk onderweg’ is en dat het niet allemaal alleen van de priester afhangt, hoewel die natuurlijk wel een bijzondere rol speelt en functie vervult.
Maar met elkaar moet het toch allemaal gaan lukken, daar vertrouw ik tenminste op.


Het ga u goed,
Pastoor Chr.N. Bergs