Pastoraal praatje: Geloof en vertrouwen

Ineens was die vogel er, vlak voor me. Brutaal keek dat ding naar mij met in zijn ogen een blik van: ‘Je waagt het toch niet om mij te verjagen.’ In zijn bek had hij (meestal zijn het de mannetjes die het nestje moeten bouwen) een flinke tak! Hij huppelde nog wat heen en weer om vervolgens weg te vliegen, een mooie toekomst tegemoet. Het tafereel ontroerde mij, toverde een glimlach op mijn gelaat en deed mij denken aan het verhaal uit het Evangelie van Matteus: ‘Kijk naar de vogels in de lucht: ze zaaien niet en oogsten niet en vullen geen voorraadschuren, het is jullie hemelse Vader die ze voedt.’ Op de een of andere manier raakte die vogel mij, het raakte mij vanwege het moment: maandagmiddag 16 maart! Het was de dag waarop de premier ons zou toespreken, de dag na het besluit om de scholen te sluiten en inmiddels was het al derde hamsterdag…

Het verhaal van de vogels in de lucht is voor mij een verhaal van geloof en vertrouwen. Natuurlijk is het zo dat geloof en vertrouwen als een vriend met je meegaan als het leven mee zit, als het je voor de wind gaat.

Maar de wind is gedraaid, het zit tegen, flink tegen. Het zit zo tegen dat werk en inkomen ineens niet meer zo zeker zijn, dat toekomstplannen moeten worden bijgesteld, dat je van: ‘Ik red het net’ wegglijdt naar: ‘Ik red het helemaal niet meer.’

Juist dan komt het aan op geloof en vertrouwen! Laten we de komende week zingen alleen of met elkaar: als alles duister is….. Laten we bidden zolang als nodig het gebed wat de bisschoppen ons hebben aangereikt. Ontsteek thuis of in een van onze kerken en kapellen een kaars voor geloof en vertrouwen.

Naïef, te simpel? Juist niet! Meer hebben we niet: een kaars, een gebed, een lied. Het zou genoeg moeten zijn om in geloof en met vertrouwen een onzekere toekomst aan te gaan.

Hoe zou het met die vogel zijn?

Pastor Rob Lijesen