Terugblik op de Open Monumentendag

Ieder jaar doet onze kathedraal mee met Open Monumentendag. Zo ook dit jaar.
’s Morgens vroeg, ruim voordat de kerk open gaat, is een aantal vrijwilligers al in de weer.
Het opstellen van diverse videopresentaties, koffie zetten, vitrine voor de gewijde vaten plaatsen en vullen.
Pijlen plakken om aan te geven hoe je op de diverse plekken kan komen waar je anders nooit komt.

En dan om 10 uur gaan de deuren open. Maar wat een water kwam er naar beneden. Dat zou wel eens een slechte dag kunnen zijn voor het aantal bezoekers.
Maar niets is minder waar. Het duurde niet lang of daar komen de eerste bezoekers. De toren blijkt toch een bijzondere aantrekkingskracht te hebben.
Voordat ik als orgel- en torengids alles in gereedheid heb gebracht steekt een bezoeker zijn hoofd door het trapgat bovenin de toren.
‘Hallo wij komen voor het uitzicht en we willen ook ons huis zien’. ‘Wij wonen aan de overkant’. Wat is er leuker om je eigen huis vanaf de toren te zien.
‘Wilt u een foto van ons maken met ons huis op de achtergrond?’

Het is een hele klim. Naar het orgel 53 treden. Dat weet iedere koorzanger. Dan verder naar de klokken, 57 treden.
En verder naar boven tot bij het uurwerk, 39 treden. Totaal 149 treden.
Maar dan heb je ook wat. Wist u dat de wijzerplaat een doorsnede van 2 meter heeft en dat de grote wijzer 1,32 meter en de kleine wijzer 0,89 meter is.

Zo’n buiige dag heeft ook zijn voordelen. Tussen de buien is het kraakhelder en dat geeft prachtige vergezichten.
Het is natuurlijk leuk als je je eigen huis hebt gevonden.
Maar Schiedam, Delft en Den Haag zijn ook goed te zien. De binnenstad levert veel herkenningspunten op.


toonladderHet orgel leeft bij de bezoekers gezien de vele vragen. Jammer wij op deze dag geen organist hebben die wat van het orgel kan laten horen.
Maar tussen de bezoekers is dan weer iemand die vraagt: ‘Mag ik een stukje spelen?’
De man vertelt dat hij hoopte een stukje te mogen spelen en had daarom ook bladmuziek bij zich.
De Suite Gothique van Boëllman vulde de kerk. Een trotse organist en blijde bezoekers.


Ook het gewelf is een trekpleister. Via één van kleine torens over een smalle wenteltrap naar boven.
Je loopt dan boven het plafond en onder het dak. Het heeft iets spookachtigs.
Het bombardement van 3 oktober 1941 leeft bij veel mensen. Bij dat bombardement wordt de kerk geraakt en er komen mensen om.
De uitgebreide documentatie wordt gelezen.
In de sacristie kan je het vaatwerk en de gewaden van dichtbij bekijken. ‘Wat is dat mooi’ zegt een bezoeker.

Om 4 uur ’s middags gaan de deuren dicht. Opruimen, inpakken en dan met de vrijwilligers onder het genot van een verfrissing nog even napraten.
Niet vergeten de streepjes op de bezoekerslijst te tellen. Er waren 125 bezoekers. Erg veel voor een regenachtige dag.


Joop Nijs
14-09-2017

JNijs Oost 1

Afdrukken E-mail