Diaken wijding 10 november

ZATERDAG 10 NOVEMBER WORDEN STEEF LOKKEN EN HENK VAN ZOELEN TOT DIAKEN GEWIJD IN ONZE KATHEDRAAL

 

SteefToen mij gevraagd werd om een stukje te schrijven over mijn roeping, moest ik denken aan de talloze keren dat ik dat reeds gedaan heb.
Niet omdat ik er geen zin in zou hebben, maar omdat ik merkte dat door die verhalen ik steeds beter in staat ben dit onder woorden te brengen.
In beginsel is het namelijk helemaal niet zo gemakkelijk om je roeping onder woorden te brengen. God roept je, en dan? Waar roept Hij je voor? En wat moet je dan doen?
Dat is een lange weg die je uiteindelijk brengt tot hetgeen God van je vraagt. Ik realiseerde me dat, door telkens mijn roepingsverhaal te vertellen, ik steeds specifieker en steeds gedetailleerder werd over mijn roeping. Dat die roeping steeds meer diepere lagen krijgt en uit vele facetten bestaat. Het is niet recht toe, recht aan een duidelijk antwoord en het is voor iedereen anders. Toen mij voor het eerst werd gevraagd waarom ik diaken wilde worden en niet pastoraal werker, had ik moeite die vraag te beantwoorden omdat ik mijn gevoel niet goed onder woorden wist te brengen. Nu kan ik zeggen dat ik me geroepen voel als diaken om heel bijzonder een kerkelijke bedienaar te zijn om voor alle mensen, maar in het bijzonder voor de mensen die aan de zijkant van de samenleving staan, dienaar te zijn. En ook instrument te zijn voor God en mag proberen, in de voetstappen van Jezus, Hem na te volgen. Proberen, omdat ik altijd te kort zal schieten als mens op aarde. En zeker in een tijd als deze. Om vanuit mijn huwelijk met Letticia me helemaal te geven aan God en de Kerk.
Mijn vrouw en ik beleven dit ook zo. Wij zijn samengebracht door God en hebben Zijn sacrament mogen ontvangen. En nu mag ik in het verlengde van ons huwelijk gewijd worden tot permanent-diaken. Zo is bij alles wat ik doe niet alleen God, maar ook mijn vrouw er altijd bij. Er verandert voor haar dus ook veel. De weg naar die wijding toe is niet een gemakkelijke geweest. Zoals ik eerder al vertelde, is het eerst nodig om uit te zoeken waar God je dan precies voor roept. In mijn geval duurde het even voordat dat duidelijk werd. Vervolgens ben ik met de bisschoppelijk gedelegeerde voor de diakens in gesprek gegaan en op de oriëntatiedag van Vronesteyn geweest. Toen werd voor mij duidelijk dat dit weleens zou kunnen kloppen met het gevoel dat ik had.
Dat merkte de bisschoppelijk gedelegeerde ook, waarna ik een zaterdag en zondag mocht meelopen op het seminarie van Bovendonk. Toen daar alle gesprekken en testen waren afgerond, mocht ik aan de zesjarige studie beginnen, en ik kan u zeggen dat dit een pittige klus voor mij was naast mijn huwelijk en mijn baan als kraanmachinist in de Rotterdamse haven. Ik heb een aantal grote twijfelmomenten gekend, maar heb altijd het einddoel voor ogen gehouden.
Die twijfel is er niet meer, en ik kan op 10 november met groot vertrouwen zeggen: ‘Ja, hier ben ik”. Ik hoop u die dag allen te ontmoeten.
Ik wens u Gods zegen toe!

Steef Lokken

Henk 2Mijn naam is Henk van Zoelen, 53 jaar, gehuwd en vader van drie kinderen, afkomstig uit Zoetermeer.
Op 10 november a.s. hoop ik door handoplegging en gebed door monseigneur Van den Hende tot permanent-diaken gewijd te worden.
De diaken, geroepen en gezonden voor de dienstbaarheid, is het oudste ambt van de Kerk en vindt zijn oorsprong in Handelingen 6, waar de apostelen mannen aanstellen voor de Dienst van de Tafel, zodat zijzelf weer meer tijd krijgen voor de verkondiging van het Evangelie en het gebed. Hun was namelijk ter ore gekomen dat de hellenistische weduwen, christenen met een Griekse achtergrond, in die eerste geloofsgemeenschap “achtergesteld werden bij de dagelijkse ondersteuning”: te weinig eten kregen. Met ‘weduwen’ worden in de Bijbel in de regel de zwakkeren in de samenleving aangeduid. De diaken bekommert zich dus om mensen die het moeilijk hebben in het leven, geïnspireerd ook door de woorden van Jezus in Matteüs 25 waarin de werken van barmhartigheid staan: de hongerige voeden, de dorstige te drinken geven, de vreemdeling opnemen, de naakte kleden en de zieke en gevangene bezoeken. Hieraan is in de middeleeuwen als zevende het begraven van de doden toegevoegd.
Diaconie gaat echter niet alleen om het lenigen van materiële nood. Doordat de weduwen geen koosjer voedsel - dat voldeed aan de spijswetten - kregen, konden zij niet deelnemen aan de Liturgie, aan het gemeenschapsleven. De diaken bekommert zich dus ook om de sociale positie van mensen, zet zich ervoor in dat zoveel mogelijk mensen (weer) aan het maatschappelijke leven kunnen deelnemen. Met name als mensen eenzaamheid en tegenslag ervaren in het leven, bijvoorbeeld in het geval van ziekte, bij het verlies van een dierbare, als iemand werkloos wordt of ouderdom zijn tol eist, is het belangrijk dat er mensen zijn die zich solidair verklaren en er voor hen zijn, met hen meeleven. In die zin is diaconie ook niet alleen het werk van de diaken, maar van de gehele geloofsgemeenschap. Door aandacht en zorg voor de ander brengen we als christenen het Evangelie in praktijk. En door deze diaconale activiteiten bouwen we ook aan de Kerk van Christus. Niet alleen doordat mensen geholpen worden of anderen zien wat verkondiging van het Evangelie met daden betekent, maar ook doordat ze ons eigen geloof verdiepen en we elkaar hierdoor als christenen inspireren en groeien in gemeenschap.
Per 1 september jl. ben ik als kandidaat-diaken benoemd in de parochie Maria Sterre der Zee in Den Haag. Een grote parochie met een grote diversiteit in afkomst, welvaart, nationaliteit en talen, met stadse problematiek van vluchtelingen, daklozen, illegalen, maar ook eenzame ouderen en tweeverdieners met een schuldenlast.
Kortom, een parochie waarin diaconie, zoals in alle parochies, als netwerk van liefde nodig is voor de opbouw van een beschaving van liefde .
In deze periode van voorbereiding wil ik uw gebed vragen voor mij en mijn gezin, voor de parochie en het bisdom, dat de Heilige Geest ons bezielt bij de dingen die we doen.
En dat we met behulp van de Geest mogen werken aan het netwerk van liefde.

Henk van Zoelen

 

Afdrukken E-mail