Sacrament van de ziekenzalving

Het Heilig Oliesel
sacrament van de Ziekenzalving
Ziekenzalving Het sacrament van ziekenzalving wordt in de volksmond ook wel het laatste sacramenten genoemd.  Dit is misschien een wat misleidende naam daar dit sacrament niet alleen wordt toegediend bij stervenden.
Lijden en ziekte zijn belangrijke ervaringen in ons leven.  Christenen onder gaan lijden en ziekte op een bijzondere manier. In ons lijden en ziek zijn mogen wij ons vertroosten in Jezus Christus die, al in Zijn aards leven, de zieken bezocht zich over hen ontfermde en hen zelfs genas. Zoals Christus heeft geleden aan het kruis zo lijdt Hij nu nog steeds met ons mee. Wij die zijn Lichaam, de kerk, vormen.  Wij vormen samen de kerk, wij zijn samen de kerk, en Lichaam van Christus.  Individueel zijn wij ledematen van de kerk, van Christus. Wanneer wij dus lijden, wanneer wij gefolterd worden, lijdt ook Christus.

Maar zoals Christus ook het lijden en de dood heeft doorstaan en opgestaan is ten eeuwig leven, zo mogen wij er ook op vertrouwen dat hij ons bijstaat en ons ook zal geleiden tot dat eeuwig leven.

Het sacramenten van de ziekenzalving bestaat hieruit dat de handen van de zieke wordt gezalfd met olie.  Deze (bijbelse) rituele handeling is een antwoord op het verzoek van Jezus om aandacht een zieken te schenken en hen te zalven. Wie ernstig ziek is heeft op bijzondere wijze Gods genade nodig.  Want hoe moeilijk is het te geloven in een liefdevolle God, wanneer lijden en pijn je dagelijks leven beheersen.  Daarom heeft Jezus altijd de zieken bezocht om hen te troosten, om hen kracht te geven door te gaan, te geloven in die liefdevolle barmhartige Vader en om de hand van de zieken in zijn hand te nemen en hen te doen opstaan. En zo heeft Christus ons gevraagd onze zieken te zalven.

Zo stelt Christus zichzelf in de priester tegenwoordig wanneer deze met door Gods zegen geheiligde olie, de ziekenzalving toe dient. Om de zieke te troosten, om hem kracht geven door te gaan, om hem te laten geloven in de barmhartigheid en liefde van God de Vader en om de zieke zijn hand te nemen en te doen opstaan. Daartoe wordt ook de Heilige Geest over de zieke uitgestort door middel van de handoplegging; de Geest die leven geeft. De Trooster en Helper die Jezus ons beloofd heeft en voor het eerst heeft gezonden over de Apostelen, op de dag die wij nu Pinksteren noemen.

Het sacrament van de ziekenzalving kan toegediend worden aan de gelovigen die door ziekte of ouderdom ernstig verzwakt zijn of stervende zijn. Het kan herhaald worden wanneer de zieke na de zalving beter wordt of wanneer tijdens dezelfde ziekte de toestand verergert. Wanneer iemand door ernstige ziekte moet worden geopereerd, kan deze ook voor de operatie gezalfd worden. ook aan bejaarden of hen die bijzonder zwak maar niet ziek zijn kan dit sacrament worden toegediend. Ten slotte kan men ook aan kinderen ziekenzalving toedienen zodra zij voldoende inzicht hebben, om heil te kunnen ontvangen van dit sacrament.

Zo ziet u, het sacrament van ziekenzalving hoeft niet het laatste sacrament te zijn, een eindstation, maar, het kan ook een nieuw begin zijn. Een bemoediging, een handreiking om door te gaan en verder te groeien in geloof.