In Memoriam

TER NAGEDACHTENIS AAN GERARDA WILHELMINA VERKLEIJ.

Op haar rouwkaart staat de tekst: ‘Na een werkzaam leven, vol zorg en toewijding, is  van ons heengegaan……..’

Haar leven was zeker een leven van werken en zorg. Veel heeft zij gedaan als hulp in bedrijf en huishouding bij verschillende gezinnen op meerdere plaatsen in Rotterdam.

Zij was ook een echte Rotterdamse, groeide op en woonde middenin de stad. Later woonde het gezin een aantal jaren in Terbregge.
Dat was geen gemakkelijke tijd, haar moeder moest, zoals velen in die dagen, de eindjes aan elkaar knopen. Vanuit Terbregge werd er op zondag gelopen naar de Liduinakerk in Hillegersberg.
Een hele afstand, maar geld voor de bus was er niet.

Uiteindelijk kon het gezin een woning betrekken in Hoogvliet wat een hele vooruitgang was. Vandaar uit ging zij nog trouw naar de kerk van het Bosje aan de Hofdijk, naar de Franciscanen, waar ook haar moeder een bijzondere band mee had.

Na verloop van jaren kreeg zij meer contact en binding met de Mariaparochie in Hoogvliet waar ze ging werken en zorgen in de pastorie en in de kerk.
Ze maakte schoon, waste en streek en was ook koster op een aantal weekdagen. Zij zorgde voor gastvrij onthaal in de pastorie.

Vanuit Hoogvliet ging zij mee naar Delft en daarvandaan naar de pastorie hier bij de kathedraal. Overal had zij zo haar contacten en bekenden, in Hoogvliet, in Delft en in Rotterdam. Zij heeft dagelijks haar zorgen en diensten aangeboden tot zij 70 jaar werd en ook om gezondheidsredenen moest stoppen met haar werk in pastorie en in de kathedraal. Dat was voor haar een grote en moeilijke stap. Zij ging van alles naar niets. Bij alles wat ze deed was Moeder Maria haar grote kracht en voorspraak. Genoten heeft zij van de bedevaarten naar Lourdes, Kevelaer, Banneux, Rome en Israël, steeds was zij van de partij.

Enkele dagen voor haar dood heb ik haar het H. Sacrament der zieken bediend in huize ‘Breede Vliet’ in Hoogvliet, waar zij de laatste jaren van haar leven werd verpleegd. Op donderdag 31 mei, de laatste dag van de Mariamaand op het feest van ‘Maria Visitatie’ is zij overleden. 81 jaar is zij geworden. Op donderdag 7 juni hebben we voor haar de H. Mis van Requiem opgedragen waarna zij is begraven op de R.K. Begraafplaats Sint Laurentius te Crooswijk. Dat de Heer haar mag belonen voor alle zorg en toewijding die zij in de kerk  en daarbuiten aan mensen heeft gegeven.

TER NAGEDACHTENIS AAN ALFREDO LOPES SEMEDO.

Eind zestiger jaren vertrok hij vanuit zijn geboorteland Kaapverdië, via Portugal naar Nederland. Daarmee was hij beslist niet de enige, maar of je nu alleen bent of met velen, het blijft een grote stap om je land te verlaten. Hij heeft zich tijdens zijn leven in Nederland zeker gesteund geweten door zijn ‘maatjes’ met wie hij veel optrok en waarvan hij gezelligheid ondervond. Veel Kaapverdianen hebben iets met de zeevaart als het om werk gaat, maar dat was aan hem niet besteed. ‘De zee is voor de vissen en niet voor mij’ dat was zijn uitgesproken mening als het om werk ging. Uitgesproken en duidelijke meningen had hij aan de ene kant, aan de andere kant was hij rustig en kalm. Tien jaar geleden overleed zijn vrouw Albertina Teixeira; vanaf die tijd stond hij er alleen voor, natuurlijk samen met zijn kinderen. Voor Rotterdamse begrippen woonde hij ‘op Zuid’ aan de Persoonshaven in de wijk Feyenoord. Zijn sociale leven speelde zich daar ook af, maar voor de rest was hij in en rondom het centrum van de stad te vinden. Daar ging hij shoppen en zo kwam hij ook ter kerke in de kathedraal.

Op 22 juli 1942 is hij geboren en op 21 juli is hij overleden. Hij was dus op één dag na 76 jaar. Bij het boodschappen doen om zijn verjaardag te gaan vieren is hij onwel geworden. Men bracht hem naar het Erasmus- ziekenhuis waar hij is overleden.

Plotseling is hij van ons heengegaan. Een grote schok voor zijn familie hier in Nederland en in Kaapverdië.

Op zaterdag 26 juli hebben we voor hem de H. Mis van Requiem opgedragen, die door pater Tol CSSp van de Slinge is gecelebreerd. Daarna is hij begraven op de R.-K. Begraafplaats Sint-Laurentius te Crooswijk. Dat hij ruste van al het werk dat hij gedaan heeft.

TER NAGEDACHTENIS AAN PAULO JORGE MENDONCA SEMEDO

We herinneren ons Paulo als een druk bezet man. Zijn werk als chauffeur deed hij met grote inzet en met plezier. Je zou kunnen zeggen dat ‘zijn wagen’ en het vervoer daarmee voor hem een prachtige invulling en besteding was van zijn leven. Zijn leven bestond echter niet alleen uit werken, er waren voor hem ook andere dingen om oprecht van te genieten. Hij hield ervan om te trainen en te sporten in de sportzaal, maar hij was ook een liefhebber van joggen. Een man met grote levenslust en inzet.

Bij alles wat hij deed bleven zijn gezin en zijn familie altijd enorm belangrijk. Hij genoot echt van zijn kinderen, Giany, Gisella en Diego. Zijn kinderen waren alles voor hem. Dat hij een echt familiemens was liet hij o.a. ook zien door zijn moeder niet te vergeten, hij bezocht haar heel geregeld met liefde en aandacht. Zij kon altijd op hem rekenen. Dat gold ook voor zijn broer en zus. Hij was een man van relaties maar in zijn eigen gezin was hij het meest gelukkig.

Hij heeft in zijn leven veel gelachen en genoten van mensen en dingen om hem heen. Dat was ook zo op de dag van het Zomercarnaval in de stad. Je kunt je voorstellen hoe hij van zo’n feest hield. Mensen ontmoeten, lachen en feestvieren. Dat dit feest voor hem het laatste was in zijn aardse leven heeft niemand kunnen vermoeden. Op zondag 29 juli is hij plotseling overleden, zonder enig voorteken. Voor zijn dierbaren een heel plotseling en daardoor hard afscheid.

Tijdens de Dienst die we bij zijn uitvaart voor hem in onze kathedraal hielden, hebben we gelezen uit het Evangelie van Matteüs, het 11e hoofdstuk: ‘Ik zal u rust en verlichting schenken…’ en ‘gij zult rust vinden voor uw zielen’. Het was de uitdrukkelijke wens van de nabestaanden om die woorden van rust, verlichting en vrede te laten klinken. In zijn aardse leven heeft Paulo zichzelf weinig rust gegund, dat hij nu de rust mag vinden bij God.

Bij zijn uitvaart waren veel mensen aanwezig, familie overal vandaan, ook zijn 88- jarige opa was aanwezig. Indrukwekkend om te zien hoe de oudere generatie de jongere moet begraven.

We hebben Paulo begraven op de R.-K. Begraafplaats ‘Sint- Laurentius’ in Crooswijk. Toen de kist werd neergelaten in het graf stegen veel witte ballonnen op naar de hemel. De aanwezigen legden bloemen in het graf en namen daarna afscheid door zand op de kist te werpen. Het was daardoor een mooi afscheid waarvoor ieder alle tijd kon nemen. Ook de muziek en de zang op de begraafplaats droegen bij tot een waardige plechtigheid.

In zijn gezin en bij zijn familie en vrienden laat hij een pijnlijke lege plek na. Toch mogen we ook dankbaar zijn voor al het mooie dat Paulo, samen met hen, in zijn korte leven van 42 jaren heeft mogen meemaken; die herinneringen kan niemand afnemen.

We wensen zijn nabestaanden veel sterkte toe om dit verlies te dragen. Dat Paulo Jorge nu moge rusten in de vrede van de Heer.

Pastoor Chris Bergs
10-09-2018

Afdrukken E-mail