Plebaan praatje Januari

Ook nu weer vierden we op 28 december, vlak na Kerstmis, het feest van de Heilige Onnozele Kinderen.
Een feest dat in de kerk al heel oud is en dat ons doet denken aan de kinderen die in Bethlehem en omgeving werden vermoord door Koning Herodes na de geboorte van Christus.
Herodes was bang zijn macht te verliezen aan de nieuwgeboren Koning en wilde door deze kindermoord zijn macht zeker stellen.
Al veel jaren vier ik dit feest met de gedachte aan Bethlehem en Kerstmis, denkend aan de kinderen van toen die het leven lieten.


Dit jaar, echter, is dit feest wel heel actueel, zeker als je de beelden van de televisie voor ogen haalt die ons laten zien hoe kinderen, wereldwijd, onrecht en leed wordt aangedaan.
De beelden van de laatste tijd uit Aleppo waren ronduit schokkend. Ouderen, jongeren en kinderen worden verdreven door oorlogsgeweld. Gezinnen worden uiteen gerukt en met de dood bedreigd of gedood.
Oorlogsgeweld dan hier, dan daar gaat nu eenmaal ook aan kinderen niet voorbij.
Ook  moeten we denken aan de kinderen die wereldwijd worden uitgebuit door kinderarbeid in de industrie, als kindsoldaten of als kinderen gedwongen werkzaam in de ‘seksindustrie’.
Voor geld, voor eer en voor macht gaan mensen letterlijk ‘over lijken’ , ook over die van kinderen.
Geweld en onderdrukking zijn altijd slecht, maar als er onschuldige kinderen bij betrokken worden dan wordt alles wel heel bitter en nog onmenselijker.
Het waren  mijn gedachten tijdens de Mis op Onnozele Kinderen. We kunnen niet alleen terugkijken naar toen, hoe verschrikkelijk de kindermoord in Bethlehem ook is geweest, maar we dienen nog meer dan ooit te kijken naar het hier en nu.
Niet dat we er veel aan kunnen veranderen.  De machthebbers hebben het voor het zeggen, net als ooit Herodes in Bethlehem.
Maar toch nodigt het Kind van Bethlehem, de Pasgeborene, ons uit om in Zijn Naam kritisch te blijven kijken naar alles om ons heen.
God is mens geworden in Zijn Schepping, kwetsbaar en klein. Ook de schepping lijdt en wordt vernietigd door al het geweld dat mensen erin aanrichten, naar kinderen, naar dieren, naar iedere mens, naar al het mooie dat ons gegeven is.


Het aloude thema van het ‘Conciliair proces’ is actueler dan ooit. ‘Vrede, gerechtigheid en heelheid van de schepping’. Aan alle onderdelen van het thema wordt onrecht gedaan en het houdt maar niet op.
We hebben Kerstmis gevierd in onze kerk, in onze woningen thuis, bij familie of vrienden of waar en hoe dan ook.
Hopelijk waren het mooie dagen, in rust, vriendschap en geborgenheid. Laten we dankbaar zijn en blijven voor iedere mooie dag, ieder mooi uur dat we mogen beleven.
Het is niet vanzelfsprekend, maar het is altijd een gave.
Laten we daarom in het nieuwe jaar kritisch blijven, op de eerste plaats op onszelf, wat we zeggen, wat we doen, wat we kopen, waar we ons voor inzetten, Iedere bijdrage immers, al is deze nog zo klein, voor een betere wereld voor jong en oud is een stapje in de goede richting.
Het Kerstkind blijft ons uitnodigen, niet dwingend, maar met Zijn voorbeeld van liefde en menselijke nabijheid. Dat we bereid blijven tot navolging.


Ik wens u allen een mooi, gezegend en zalig 2017.
Dat we als parochiegemeenschap in geloof elkaar vasthouden en bevestigen in het goede.
Pastoor Chr. N.  Bergs

05-01-2017

Afdrukken E-mail