Van duisternis naar licht……… Plebaan praatje december

 

kerststalIn de donkerste dagen van het jaar viert de christenheid het Hoogfeest van de Geboorte van de Heer. Als de duisternis het lijkt te winnen is daar plotseling  het gezang van de engelen: ‘Gloria in excelsis Deo’. Je zou kunnen zeggen: ‘Als de nood het hoogst is, is de redding nabij’ . Dat is ook precies de gedachte in de Kerstnacht en bij de beide Kerstdagen: ‘Heden is u een Redder geboren, Christus de Heer’. Zo gebeurde het meer dan tweeduizend jaar geleden in de stille velden van Bethlehem en zo gebeurt het nu nog. In de drukte van alledag, zeker de drukte van de decembermaand, klinken weer de woorden: ‘Stille Nacht, Heilige Nacht’ . In de stilte van de nacht werd alles anders, nieuw en licht. Het ging echter niet allemaal vanzelf. God koos daartoe zijn mensen uit. Op de eerste plaats een jonge vrouw, Maria, die vanuit haar hart moest zeggen: ‘Zie de dienstmaagd des Heren, mij geschiede naar uw woord’ . Naast Maria was het ook Jozef tegen wie gezegd werd: ‘Wees niet bevreesd om Maria uw vrouw tot u te nemen, het Kind in haar schoot is van de Heilige Geest’. Door Maria wilde God in de wereld komen en Jozef zou degene zijn die Maria en het Kind zou leiden en beschermen. God kiest zijn mensen uit toen en nu. God werkt altijd door mensen. Juist met Kerstmis, bij Zijn Menswording, wordt dit wel heel duidelijk. Nu, tweeduizend jaar later, staan wij middenin het leven en wordt God weer geboren. Kerstmis is niet alleen een feest ter herinnering aan toen tweeduizend jaar geleden, maar een feest dat ons aanspreekt en aanspoort hier en nu. In de duistere maand december ontsteken  we niet voor niets iedere Adventszondag een kaars van de Adventskrans. Telkens weer moet duidelijk worden dat de Heer ook bij ons aan de deur klopt van ons hart. Maria en Jozef gingen ook door menselijke zorg en twijfel heen toen op hen een beroep werd gedaan. Ook wij moeten ons bezinnen op onze roeping als christen in de wereld van nu, al gaat dat vaak ook met twijfel en zorg gepaard. De duisternis van de tijd waarin we leven lijkt het te winnen van het goede en van het licht. Als je leest en ziet wat er rondom ons gebeurt, dichtbij en veraf, dan kun je daar best moedeloos van worden.

Advent en Kerstmis zijn echter de dagen waarin we worden uitgenodigd met ogen van geloof en vertrouwen te kijken. ‘Kijk eens om je heen en zie hoe her en der al tekenen zijn van licht en toekomst!’ Je kunt je laten afschrikken door veel duisternis om je heen, maar ooit in Bethlehem heeft die ene heldere ster geschenen die de Wijzen de weg heeft gewezen. Die ene ster van hoop bracht mensen in beweging, bracht mensen bij elkaar. ‘We hebben Zijn Licht gezien’ en alles werd anders! Je moet wel blijven kijken en hopen, blijven vertrouwen dat de Heer ook in onze tijd tekenen en mensen geeft van hoop, toekomst en licht. Die tekenen en mensen zijn er, binnen en buiten de Kerk. Door alles heen zie je hoe er  ‘vrede en heil wordt gebracht’ soms op onverwachte manieren, door onverwachte mensen en op onverwachte plaatsen, maar het gebeurt wel. Het Kind van Bethlehem blijft immers de harten van mensen raken en blijft in stilte uitnodigen. Iedere keer als we een kaars ontsteken van de Adventskrans wordt het een beetje lichter, dat is duidelijk waarneembaar. Ook ieder liefdevol woord, iedere daad van nabijheid en zorg van ons mensen maakt de wereld weer meer leefbaar, ook dat is waarneembaar omdat het mensen verlicht. Advent en Kerstmis zijn dagen en tekenen van hoop en toekomst. God heeft Zijn Licht al laten schijnen ooit in de velden van Bethlehem, nu vraagt Hij onze inzet om zijn Licht te laten stralen in onze tijd. Dat wij het Licht niet doven. Dat wij steeds meer Gods handen zijn in de Kerk  en wereld van nu. Ik wens u allen mooie en gezegende dagen toe.

Pastoor Chris Bergs
04-12-2016

Afdrukken E-mail