Plebaan praatje mei 2016

 

In de maand mei gedenken we, volgens oude traditie, de ‘ijsheiligen’. De Heilige Pancratius op 12 mei, de Heilige Servatius op 13 mei en ook de Heilige Bonifatius van Tarsus (dus niet de Bonefatius die in onze streken zo bekend is, die vieren we op 5 juni). De gedenkdagen van de ‘Ijsheiligen’ geven wel de grens aan van het koude winterweer naar het zomerweer. Vanaf de ‘IJsheiligen’, vanaf 15 mei, is de kans op nachtvorst erg klein. Het zijn zo van die volkswijsheden die tot op de huidige dag aangeven hoe zeer de kerk met het gewone maatschappelijk leven verbonden was. Men leefde in de oude tijden met de gedenkdagen van de heiligen en men koppelde er vaak ‘ezelsbruggetjes’ aan vast om dingen te onthouden of om met zaken ernstig rekening te houden. Er is, wat dat betreft, veel veranderd. De computer en allerlei berekeningen hebben de plaats van de volkswijsheden ingenomen. ‘De tijd gaat verder’, zeggen we dan, maar soms gaat de charme wel verloren en verdwijnt ondertussen het geloof steeds meer naar de achtergrond.


DRIEMet weemoed, maar ook met dankbaarheid denk ik terug aan mijn oma die mij met groot geloof het lied leerde ‘Gekomen is uw lieve Mei, Maria’ . Dat moet je kennen en zingen als het Meimaand wordt, zei oma, en dan bidden we heel bijzonder tot Maria. Ik ben het nooit vergeten en ben blij dat ik het mocht leren, net als de devotie tot Maria. Naar mijn gevoel is er in onze tijd veel naar de rommelzolder verwezen en, nog erger, er is niets of heel weinig voor teruggekomen. De kilte is soms wel erg toegeslagen.
Voordat je het weet ben je los van je gelovige wortels.
Vandaar kijk ik naar de bedevaarten die in de ‘Math’ van april vermeld stonden. Op 23 mei de bedevaart naar het heiligdom van Sint Jozef in Smakt en de bedevaart van 11 tot en met 13 oktober naar Kevelaer, Banneux en Scherpenheuvel. Daarbij komt ook nog de dag naar Utrecht met verdieping in het leven van Sint Franciscus.
Het zijn allemaal momenten en mogelijkheden om samen op weg te gaan, samen het geloof te beleven en vooral, te vieren. Daar zijn mooie plaatsen en reisdoelen voor. Plaatsen die al een grote betekenis hadden voor de generaties die ons voorgingen en die, zij het in een nieuwe vorm, ook voor ons nog betekenis kunnen hebben. Het geloof en de traditie kunnen ons veel leren en laten beleven.

De kerk gaat hoe dan ook, haar weg door de eeuwen en wij vormen nu, in onze tijd,  de kerk en dienen ervoor te zorgen dat we iets moois beleven en kunnen doorgeven, zeker van het vieren van het geloof.
Er moet natuurlijk van alles geregeld en georganiseerd worden willen we de organisatie van de kerk overeind houden, maar momenten van samen vieren en op weg gaan zijn erg kostbaar en zijn hoofdzaken van het geloof.
De meimaand, waarin het weer steeds aangenamer wordt, is de maand waarin we erop uit kunnen trekken. Met open ogen en oren en met een open hart om het mooie te ontdekken of opnieuw te zien wat ons is overgeleverd.
‘Gekomen is uw lieve Mei’, zong mijn oma al, ik zing het nog steeds en hoop dat we in alle drukte en hectiek van onze tijd ook de tijd kunnen vrijmaken om in het mooie van de schepping bij onze wortels van leven en geloof terug te komen en het vast te houden.


Ik wens U een mooie Meimaand toe en mooie dagen.
Pastoor Chr. N. Bergs

29-04-2016

Afdrukken E-mail