Dankgedicht aan Pater Holland


Kort voor zijn 90e verjaardag heb ik voor hem nog een dankgedicht geschreven dat ik graag door wilde geven aan onze parochiegemeenschap.


Voor Pater(Pastoor) Holland


Als alle P' tjes helpen, denk ik aan 'mijn' Pastoor,
als herder van de kudde. Ik bedank hem voor
wat hij voor mij heeft gedaan, als Pastoor in onze kerk
aan de Mathenesserlaan. Ik weet, het was zijn werk.

Maar wat hij extra voor mij deed, dat zal ik nooit vergeten.
Dat wilde ik, nu het nog kan, toch even laten weten.
Het was in '85, ik weet het nog heel goed,
dat ik weer in de kerk kwam en hem daar heb ontmoet.
Hij wist toen nog niet wie ik was.

Dat merkte hij later pas. 's Woensdags op de 50 plus
waar hij zijn eigen plekje had. Momenten die ik nooit vergat!
De mensen die daar samen kwamen, ik noem toch maar niet de namen,
daarvan zijn er veel niet meer. Misschien nu bij de Lieve Heer?
Het was de grijs gewolde kudde, die toen na verloop van tijd,
naar de verpleegtehuizen gingen, maar ik raakte hen niet kwijt!
Ik ging ze op mijn fiets bezoeken, zo nu en dan soms hier, soms daar.

Zo hield ik deze kleine kudde toch een beetje bij elkaar.
De paar die over zijn gebleven, hebben een plekje in mijn leven,
zolang zij nog in leven zijn, dat voelt goed, want dat is fijn!
Samen praten in de kamer, bij de doopvont, is voorbij.

Ik heb niet alles goed onthouden, wat hij daar toen allemaal zei.
Eén ding heb ik goed onthouden: over Theresia van het Kind.
"Zorg dat je in het kleine, steeds de grootste vreugde vindt".
Als je mensen blij kan maken, is vreugde toch je grootste loon.
"Doen wat je wordt ingegeven, is niet gek, dat is gewoon!"

Leerde ik ook van Moeder Teresa haar beeld staat achter in de kerk.
Ook zij heeft goede raad gegeven, en haar zegen voor mijn 'werk'.
Het boeketje voor Maria, dat ik ooit heb neergezet,
heeft haar 'werk' wel bewezen. Kwam het echt door het gebed?

Als daar nu de mis gevierd wordt ben ik er niet altijd bij.
Dat het uiteindelijk gelukt is, maakt mij toch wel erg blij!
En bijna iedere dag Aanbidding! Dat had toch niemand kunnen denken!
Dat zal toch voor heel veel mensen, steeds weer nieuwe vreugde schenken!

Er is een heleboel veranderd in de kerk in de buurt.
Ik denk dat de restauratie ook nog wel een tijdje duurt.

Toen ik, zo'n 60 jaar geleden, voor het eerst daar in de kerk kwam,
had ik toch niet kunnen denken hoe het nadien is gegaan.

Wat de toekomst ons zal brengen weet alleen de Lieve Heer.
Ik kan nu alleen nog zeggen: ik heb 'gewoon' mijn best gedaan,
om steeds in praktijk  te brengen wat 'mijn' Pastoor  mij heeft geleerd.
Of het allemaal gelukt is? Ik heb het wel steeds geprobeerd!

Tineke Tournier 
17-07-2017

unnamed

Afdrukken E-mail