Uitvaart van Herman Tebbe

Afgelopen dinsdag is in het Havenziekenhuis overleden de heer Herman Tebbe, hij is 86 jaar geworden.
Bijna elke zondag kwam hij naar de kerk in zijn scootmobiel want ver lopen lukte niet meer.

Woensdag 19 juli is de gezongen H. Mis van Requiem om 13.30 in onze kerk en daarna de crematie op Hofwijk.

Hiieronder een korte gedachtenis aan hem door Tineke Tournier

Ik heb het leven liefgehad,
u allen evenzeer.
Graag had ik hier nog wat vertoefd,
helaas, dat mocht niet meer.
Wanneer er iemand aan mij denkt,
dan zonder veel verdriet.
Bedenk het leven is maar kort,
dus is mijn wens: geniet!

Herman Tebbe is niet meer. Ik denk terug aan de eerste keer,
dat ik Herman mocht ontmoeten. Hij kon niet goed meer uit de voeten.

Hij was op de fiets gekomen. Hij heeft voor mij de tijd genomen,
in de kerk, na de mis. Vertelde wat HET LEVEN is.

Met of zonder zuurstoffles... Het was voor mij een goede les.
Het was echt niet altijd lol. Maar zei hij: ik hou het vol.Het gaat erom, waarin je gelooft. Wat je de ander hebt beloofd.

Zijn lieve Dymphna was niet meer. Haar ziel was bij God
maar zij was steeds in zijn gedachten. Zou zij 'boven' op hem wachten? Wij weten niet hoe het 'straks' gaat.

Ik kwam hem tegen, vaak op straat.
Dan vroeg hij mij: hoe gaat het nou? En hij vertelde van zijn vrouw.

Ik heb ooit zijn gedicht gelezen, waarmee hij mij heeft bewezen,
dat hij geloofde wat hij zei. Hij was altijd even blij,
iedere keer als hij mij zag. Ik werd begroet met blije lach.
Zijn scoot mobiel werd zijn vervoer. Het was vaak een hele toer
om met zo'n ding te manoeuvreren, maar dat zou hij ook wel leren.

Een aantal jaren zijn verstreken en intussen is gebleken,
dat hij een vriend was, Herman Tebbe en dat hij het steeds weer redde,
om van HET LEVEN te genieten. Wat je met eigen ogen ziet en
wat je zelf heb mogen horen, dat gaat immers nooit verloren!

Het is te veel om op te noemen. Maar de chocolade bloemen,
in een zakje met een lint, is wat mij het meest verbindt,
met Herman die er niet meer is en die ik 'straks' beslist ga missen.

Zijn goede raad, na al die jaren, zal ik in mijn hart bewaren.
Ik ben blij dat ik hem heb gekend en met ieder deelmoment.
Ik beloof om iets te doen met zijn laatste wens, om zo goed mogelijk,
vooral van de kleine dingen van het leven te blijven genieten.


Tineke Tournier 
14 juli 2017

Afdrukken E-mail