In memoriam Drs. Hendrikus Jacobus Walterus Eekhoudt

Ter nagedachtenis aan Drs. Hendrikus Jacobus Walterus Eekhoudt


‘Na een boeiend en interessant leven vol afwisseling en dankbaar voor alle ondervonden liefde en vriendschap, is na een kort ziekbed overleden’  Met deze tekst op de rouwkaart werden we van zijn overlijden op de hoogte gesteld. Zo is zijn leven ook geweest, in ieder geval interessant door de studie die hij had gevolgd in de elektrotechniek, de bedrijfskunde en in de economie. Maar ook boeiend en afwisselend door het werk dat hij vele jaren heeft verricht bij de afdeling economische zaken en gemeentebedrijven van de gemeente Den Haag en als commercieel adviseur voor het bedrijfsleven in Amsterdam. Door zijn studie en door zijn grote inzet voor zijn werk stond hij middenin het leven, midden tussen de mensen. Ook als directeur van de gemeentelijke dienst van Haven en Marktwezen heeft hij de gemeente Den Haag grote diensen bewezen.
Betrokken was hij ook bij de KNRM en bij het steunfonds Madurodam. Allemaal zaken en instellingen buiten Rotterdam.


Toch was en bleef hij op en top Rotterdammer, de stad waar hij vrijwel altijd op dezelfde plek heeft gewoond.
Een man die ook hield van zijn woning. De plek waar hij zich omringd wist door zijn boeken, zijn tijdschriften en kranten. Hij was zeer belezen en geïnteresserd in velerlei zaken. Daardoor had hij ook een sterke eigen mening en tegelijkertijd een groot gevoel voor rechtvaardigheid.
Een man die middenin het leven stond en die de tijd die hem gegeven werd ten diepste heeft benut.
Ook bij hem namen echter bij het vorderen der jaren de krachten af. Het lopen ging niet gemakkelijk meer en doordat hij niet graag gezien werd met stok of rollator kwam hij ook minder vaak buiten en minder vaak in de kerk.


Op dinsdag 31 mei is hij voorzien van het Heilig Sacrament der Zieken in het Havenziekenhuis, waar hij in de avond van diezelfde dag, heel snel na het ontvangen van het Sacrament is overleden.
Een uitspraak van hem was: ’Ik ben niet bang om dood te gaan, maar ik wil er liever niet bij zijn’ . Toch moest ook hij de dood door en moest ook hij zijn leven teruggeven aan zijn Schepper.


Ook voor de kerk heeft hij zich met kracht ingezet. Zeker in de tijd toen de H. Antonius abt kerk in Delfshaven gesloten werd. Een kerk die hem ter harte ging. De manier waarop deze sluiting is gegaan heeft hem en vele andere katholieke Rotterdammers zeer gekwetst. Een prachtig godshuis ging verloren.
Ook in de Eendrachtskapel heeft hij zich goed thuisgevoeld en ook daar critisch gevolgd of ook dit godshuis niet dezelfde weg zou gaan als de Antonius Abt.
Meelevend was hij, samen met zijn vrouw ook in de kathedrale parochie, aan de Mathenesserlaan die hem zo dierbaar was, de Laan waar hij zich thuis voelde.


Op 24 juni 1930 is hij geboren, bijna 86 jaar mocht hij worden. 86 welbestede jaren.
Veel steun en liefde heeft hij bij alles wat hij deed gekregen van zijn vrouw. Zij begeleidde hem en liet hem niet alleen. Tot de laatste momenten stond zij naast hem. We wensen haar dan ook veel sterkte toe om dit verlies te dragen. Hij laat een lege plek achter die door niemand is in te vullen.
Op dinsdag 7 juni hebben we voor hem de H. Mis van Requiem gehouden en daarna is hij gecremeerd in crematorium ‘Hofwijk’ te Rotterdam-Overschie.
Dat hij ruste in vrede

Pastoor Chr. N. Bergs

12-07-2016

AfdrukkenE-mail