In memoriam Jozef Anthonius Maria van Ardenne


Op zaterdag 21 mei is Jozef van Ardenne in zijn woning in Vlaardingen overleden. Nog maar ruim twee maanden geleden werd bij hem de ziekte geconstateerd die zeker tot zijn dood zou leiden. Het was een grote slag, niet alleen voor zijn vrouw en kinderen en overige familieleden, maar ook voor ons als parochiegemeenschap. Altijd bezocht hij, samen met zijn vrouw, trouw de vieringen op zondagmorgen en als het maar even mogelijk was, ook het koffiedrinken na de Mis. Voor ons was hij een bekend en geliefd persoon.


In de parochie heeft hij jaren deel uitgemaakt van het parochiebestuur en veel aandacht en zorg besteed aan het kerkgebouw. Vaak was hij aanwezig met zijn kladblok in de hand, voor het maken van aantekeningen en om door hem getekende ideeën uit te voeren.
Hij plaatste het oude hoofdaltaar weer terug in de kerk om daarop bij het Lourdesaltaar weer de H. Mis in kleine groepen te kunnen vieren. Ook de gedachteniswand voor de overledenen in de Jozefkapel heeft hij ontworpen en laten plaatsen. Ook toen het beeld van de Zalige Moeder Teresa, ruim een jaar geleden een andere plaats kreeg heeft hij nog van advies gediend. Alles moest steeds goed en netjes worden afgewerkt.


Niet alleen de gebouwen en de stenen hield hij in de gaten, maar ook de mensen. Groot voorstander was hij van de dagelijkse kerkopenstelling. Een kathedraal hoort niet gesloten te zijn. De mensen moeten kunnen binnenlopen. In dit kader zette hij een werkgroep op die trouw de kathedraal dagelijks openstelde. Door de restauratie jaren is de geweldige initiatief helaas gestopt.


De meeste andere dingen die Jozef bedacht en opbouwde staan nog steeds en worden nog steeds gebruikt, nu zeker ook als blijvende herinnering aan de ontwerper.
Als blijk van waardering voor al zijn werk in en voor de kerk ontving hij enkele jaren geleden uit handen van onze bisschop Mgr. J.H.J. van den Hende de onderscheiding als ‘Commandeur in de Orde van de H. Sylvester’.


Jozef in memoriamIn de periode dat hij met zijn vrouw in Rome woonde heeft hij zich ook bijzonder ingezet voor de ‘Kerk der Friezen’ nabij het Vaticaan. In korte tijd werd hij een echte kenner en liefhebber van deze mooie stad en veel mensen zijn dan ook in Rome door hem rondgeleid en op mooie plekken gebracht. Ook daar was hij bezig met de restauratie van de Kerk der Friezen. Hij ontving ook de ‘erepenning van de Fabbrica di San Pietro’.
Bij al zijn inzet bleef hij steeds eenvoudig en vooral hartelijk naar de mensen toe. Hij was steeds een groot organisator, planner en bestuurder op allerlei momenten en plaatsen.


Tot het laatste moment van zijn leven hield hij de regie in handen. Dat gold ook voor zijn afscheid. Hij had het geregeld tot in de kleinste details en zo is ook alles uit respect voor hem gedaan.
Een geleefd leven, iemand die talenten had en ze ook gebruikte. Heel verdrietig dat de gevreesde ziekte ook  nu weer heeft gewonnen. Ondanks alle levenslust en kracht werd ook zijn leven afgebroken.
Bij alles bleef hij een man van geloof. Hij was ervan overtuigd dat hem een nieuw leven wacht, dat hij nu aan een nieuwe fase in het bestaan is begonnen.
Een strijder was hij voor zijn gezin, voor zijn vrienden en voor Christus en Zijn Kerk. ‘Deus Caritas est’ (God is liefde) was zijn geloof en de kracht waaruit hij leefde.
Bijna 76 jaar mocht hij worden.


Op zaterdag 28 mei hebben we voor hem de H. Mis van Requiem gezongen in zijn geliefde kathedraal. Veel mensen, overal vandaan waren gekomen.
Na de H. Mis hebben we hem begraven op de R.K.begraafplaats Sint Barbara aan het Reviusplein te Maassluis, de plaats van zijn geboorte.
Dat hij moge rusten van al het werk dat hij met zoveel liefde en enthousiasme heeft verricht.
We wensen zijn vrouw, kinderen en kleinkinderen veel sterkte toe om dit grote verlies te dragen.


Pastoor Chr. N. Bergs

04-06-2016

Afdrukken E-mail