Een vraaggesprek met Sint Elisabeth

Elisabeth, is het waar dat je uitgehuwelijkt bent en hoe vond je dat?

"Nou ja, als je papa koning is, kun je niet doen wat je wilt. Ik was nog heel jong toen ik uitgehuwelijkt werd. Mijn verloofde, Lodewijk, was de zoon van de landgraaf van Thüringen, Herman. Hij en mijn vader Andreas zagen het wel zitten als wij zouden trouwen. Om de band te versterken. Maar het moest natuurlijk wel klikken. Daarom ging ik eerst wonen in de Wartburg. Lodewijk en ik trouwden in 1221. Ik was toen veertien jaar. Hij was een heel lieve jongen. We hielden van elkaar."

Hoe was het leven op de burcht ?

"Geen pretje. Er heerste een feestcultuur. Maar ik kon toch niet aan het feesten blijven, terwijl in een dorp verderop, Eisenach, mensen armoede leden? Af en toe ontvluchtte ik mijn kamer om te spelen met de kinderen daar. Ze waren wel een beetje vies, maar ik voelde me als hun zusje. Als het kon, nam ik ook eten mee. Dat leverde in huis nogal veel protest op."

Klopt het, dat je eigenlijk naar het klooster had gewild?

"Wat ik het liefste wilde, was arm en eenvoudig leven zoals de Franciscanen in de buurt. In Eisenach bouwden ze een klooster.
Ais ik ze hoorde preken over Franciscus ging mijn hart sneller slaan. Maar zij vonden ook, dat ik mijn verplichtingen had voor het land. Als tussenoplossing mocht ik bij de Derde Orde. Ik leefde in de wereld, maar wel volgens de franciscaanse geest."

Wat moet ik me daar concreet bij voorstellen?

"Als Lodewijk op reis was en ik me niet mooi hoefde te maken, ging ik in het grijs gekleed. Dat leek veel op de kleding van weduwen. Ik kan me voorstellen dat ze dat raar vonden. Ik had toch genoeg kleren? En was al dat bidden nou zo nodig? Om toch mijn geloof te verdiepen, bad ik vaak 's nachts. Ik wilde Lodewijk niet storen in zijn slaap, maar als hij wakker werd, bad hij gewoon mee!"

Hadden jullie iets van een gezinsleven?

"In 1223 werd ons eerste kindje geboren. We zouden er drie krijgen. Natuurlijk zagen de kinderen hun papa niet al te vaak. Maar als hij er was, voelden we ons heel gelukkig. Ik hoef niet uit te leggen wat een vreugde het is je kinderen te zien opgroeien. Maar je kunt je niet opsluiten in dit geluk."

Hoe bedoel je?

"Nou, Lodewijk had bijvoorbeeld beloofd aan keizer Frederik II mee te doen aan zijn kruistocht. Hij zag het echt als een dienst aan het Geloof. Hij had natuurlijk kunnen weigeren, maar zo zat hij niet in elkaar. In de zomer van 1227 was het zover. Ik mocht met mijn man meereizen tot aan de grens. Toen moest ik terug.

De kruistochten liggen tegenwoordig nogal gevoelig, maar is Lodewijk eigenlijk heelhuids teruggekomen?

"Helaas , hij is gestorven. Ik was zo bedroefd. Maar op veel sympathie hoefde ik in de Wartburg niet te rekenen. Lodewijk had mij altijd de hand boven het hoofd gehouden. Dat viel nu weg. Ze accepteerden niet, dat ik me aangetrokken voelde tot werken van barmhartigheid en naastenliefde.
Geld is een lelijk ding. De broer van Lodewijk, Hendrik, hield mijn inkomsten in. Ik had het helemaal gehad."

En toen?

"Op Goede Vrijdag 1228 verliet ik het kasteel. Ik had gehoopt onderdak te krijgen in het vertrouwde Eisenach, maar helaas... ze waren bang voor Hendrik. Bij de Minderbroeders werd ik opgevangen. Maar daar kon ik als vrouw niet blijven. En hoe kon ik voor mijn kinderen zorgen? Gelukkig vond ik lieve mensen om te zorgen voor mijn kinderen. Zelf ben ik naar Marburg gegaan."

Wat was er in Marburg?

"Daar kon ik mijn droom verwezenlijken. Een ziekenhuis beginnen voor arme mensen.Daar voelde ik me pas echt thuis. Jezus is heel goed voor degenen die Hem willen dienen in de zieken. Zijn last is licht en zijn juk is zo zoet."

Hoe zit het eigenlijk met die rozen waar je altijd mee afgebeeld wordt?
Ook je beeld op het priesterkoor van de Rotterdamse kathedraal draagt rozen in haar schoot.


"Ach ja, mijn Lodewijk betrapte mij erop, dat ik spullen aan de armen gaf. Toen ik een keer met een bol schort voorbijging, moest ik laten zien wat ik bij me had. Ik vond dat ik niets te verbergen had. Het ging toch om iets goeds? Wat op de grond viel, waren allemaal rozen........Mooi hè?"

Afdrukken E-mail